Στην Ελλάδα του 21ου αιώνα που θέλει να αυτοαποκαλείται κοιτίδα της δημοκρατίας και του πολιτισμού, 200.000 παιδιά μένουν ξεκρέμαστα χωρίς χαρτιά, χωρίς δικαιώματα, χωρίς ελπίδα.
Είναι τα παιδιά των μεταναστών που γεννήθηκαν ή ήρθαν σε μικρή ηλικία στη χώρα μας. Τα παιδιά που πολλές φορές αποκαλούμε 2η γενιά μεταναστών, αλλά στην πραγματικότητα η μόνη πατρίδα που έχουν γνωρίσει είναι η Ελλάδα.. Που πολλά από αυτά δεν είναι πια παιδιά. Είναι εργαζόμενοι ή άνεργοι, κάποια από αυτά έγιναν πιο γνωστά μέσα από τη δουλειά τους σαν μουσικοί ή ηθοποιοί, αλλά ακόμα εξακολουθούν να ζουν με την αγωνία του αύριο
Και ενώ αυτά θεωρούν την Ελλάδα πατρίδα τους το ελληνικό κράτος φροντίζει να τους δείξει ότι ο Ξένιος Δίας δεν ζει πια εδώ.
Η κυβέρνηση, που ολοένα και περισσότερο υιοθετεί την ατζέντα της άκρας Δεξιάς, αποφάσισε εν μια νυκτί να παγώσει τον νόμο 3838/2010 που ψηφίστηκε επί υπουργίας Ραγκούση. Ο νόμος εκείνος για πρώτη φορά ασχολιόταν με τα ζητήματα που αφορούν τα παιδιά των μεταναστών κάνοντας κάποια δειλά βήματα όσον αφορά την παραχώρηση ιθαγένειας. Ρύθμιζε επίσης τιςδιαδικασίες πολιτογράφησης ενώ έδινε υπό προϋποθέσεις το δικαίωμα της ψήφου στις δημοτικές εκλογές.
Βήματα που σε άλλες χώρες της ΕΕ είχαν γίνει πολύ νωρίτερα και σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό.
Η νόμιμη παραμονή και των 2 γονιών για μια πενταετία, η εξαετής φοίτηση σε ελληνικό σχολείο και τα τεστ γνώσεων ελληνικής ιστορίας ήταν οι βασικές προϋποθέσεις για την παραχώρηση ιθαγένειας.
Πηγή : http://migrant.diktio.org/taxonomy/term/6
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου